Koningsplein, Limburgs Bevrijdingsmonument
Ere aan de gevallenen en dank aan de bevrijders van de Tweede Wereldoorlog met acht bronzen beelden van mensen, een beeld van Charles Eyck.

Vooraan staat een man die de ketens van zijn onderdrukking verbroken heeft. Naast hem maakt een Amerikaanse soldaat het V-teken (‘Victory’, ofwel overwinning). Links- en rechtsachter twee dansende kinderen. Achter de kinderen staan hun moeders, van wie er één nog een geschrokken kind tegen zich aandrukt. Aan de andere kant een arbeider met een hamer in zijn handen. Hij beeldt onverzettelijkheid en de wil tot wederopbouw uit. Daarnaast een afgewende, treurende vrouw die leed en rouw uitbeeldt. Ieder beeld heeft zijn eigen symbolische betekenis:
- de bevrijding door het Amerikaanse leger;
- de activiteiten van de verzetsorganisaties;
- de terugkeer van Nederlandse burgers uit gevangenschap;
- de vreugde om de herwonnen vrijheid;
- de hervatting van de arbeid voor de wederopbouw;
- de rouw om de oorlogsslachtoffers.

Professor Pieter Willemsstraat

Vanaf de voormalige jongensschool werden 25 augustus 1942 270 Limburgse Joden in het holst van de nacht per trein naar Westerbork gedeporteerd. Van daaruit werden zij enkele dagen later overgebracht naar vernietigingskamp Auschwitz. De koperen plaquette is geplaatst in het hekwerk aan de voorzijde van het huidige gebouw van de Universiteit Maastricht.

Hal NS-station

De bronzen plaat herdenkt de tien medewerkers van de Nederlandse Spoorwegen die tijdens de bezettingsjaren door oorlogshandelingen zijn omgekomen:

‘Ter gedachtenis aan hen die vielen 1940 – 1945 L.H. Canjels, J.S.H. Lokerman, A.H.L. Dresen, H.J. Packbiers, N.H. Haesen, G.M. van Renswouw, H. Klomp, C.H. Sijen, H.M. Kramer,  P.. S. de Zwart’.

Het gevleugelde wiel onder de namen is het voormalige symbool van de Nederlandse Spoorwegen.