Grindbanken van 4 tot 5 meter dik hinderen de bouwers van nieuwbouwproject Cour. Een meterslange stalen frees-arm zit al dagen negen meter diep muurvast in het grind en wordt met veel moeite en inzet van extra materieel uitgegraven. De actie wordt bemoeilijkt door het grondwater.

De bouwplaats ligt in een oude zij-arm van de Maas die de rivier eeuwenlang als winterbedding gebruikte. De ‘erfenis’ die de Maas achterliet bestaat uit meerdere grindlagen van verschillende diktes tussen pakketten Limburgse löss. Het dikste pakket is tussen de 4 en 5 meter. Uit oudere tijden is de mergel in de diepere ondergrond die de bouwers kan verrassen met vuursteen-lagen of zelfs vuursteen-nesten.
In de hoek Koningsplein-Noormannensingel zijn de resten gevonden van het kanaal dat rond 1923 werd gegraven om bij hoog water als overlaat te fungeren. Zes jaar later werd het kanaal gedempt omdat het niet meer nodig was. Nu moeten er rijplaten worden gelegd omdat de aangevulde grond drassig is na de regen van april en mei.

Onbekende eigenaar
De grindpakketten zijn overigens niet de enige erfenis. Die bestaat verder uit een breed palet, steeds verwijzend naar de geschiedenis van het terrein. Zo is er een grote rioolbuis met dito put aangetroffen. Het is vrijwel zeker een restant van de bouw van de Willem Alexander-tunnel. Van KPN, de vorige buren, getuigen stukken dikke telefoonkabel. Al meteen bij het begin van het werk kwamen vier grote stalen buizen aan het licht van een onbekende eigenaar.

Mergel-laag
De machine die in mei vast kwam te zitten, wordt gebruikt om een waterkering aan te leggen in de vorm van een wand van gewapend beton. De wand gaat diep, tot in een harde mergel-laag onder de grindpakketten, en is in totaal 331 meter lang. Als de wand klaar is, kan er verder worden gewerkt in de bouwkuip die dan beschermd is tegen grondwater. Het terrein wordt dieper uitgegraven op de plekken waar gebouwen komen. Daar worden vijf meter lange schroefpalen geplaatst als steunpunten voor de fundering van de gebouwen van Cour.